Τρέχουν και δεν φτάνουν ακούω οι άνθρωποι της ΠΑΕ ΑΕΚ να μαζέψουν ό,τι μπορούν. Συμβόλαια τελειώνουν, οφειλές υπάρχουν αριστερά και δεξιά, παίκτες ενδέχεται να χαθούν (μάλλον να πουληθούν έξυπνα), ενώ κάποιες κακές γλώσσες εκτός κιτρινόμαυρης εταιρίας κάνουν λόγο πως "η μεγάλη μάσα τώρα αρχίζει. Τώρα θα φύγουν αυτοί που διοικούν (;)).
Με αυτά και με εκείνα, αναπολώ την μεγαλύτερη ευκαιρία που χάθηκε τον περασμένο Αύγουστο. Ο Θωμάς Μαύρος με κάποιους σοβαρούς ανθρώπους - επιχειρηματίες (κ.κ. Σταυρόπουλος, Ηλιόπουλος, Γκατζούλας, Ιερόπουλος, Βούρος) βρήκαν μπροστά με την μοναδική προϋπόθεση να σώσουν την ΑΕΚ από αγάπη και μόνο. Να δώσουν διαφάνεια στα πάντα και να βάλουν τέλος στη θηλιά που ταλαιπωρεί εδώ και χρόνια την ομάδα. Ωστόσο, αρκετοί, οι περισσότεροι θα έλεγα τους γύρισαν την πλάτη. Ποιος θα ξεχάσει τη Γενική Συνέλευση του Αυγούστου που άπαντες (οργανωμένοι οπαδοί (όχι όλοι τονίζω), τα μέλη του νυν Δ.Σ. συν την Ερασιτεχνική) είχαν πέσει πάνω από τον παλαίμαχο άσο της ΑΕΚ να μην μπλέξει με την προεδρία με την δικαιολογία ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Τελικά με αυτά και με εκείνα, ο Θωμάς Μαύρος έγινε πρόεδρος αλλά χωρίς το δικό του Δ.Σ. Τεράστιο λάθος για μένα. Έτσι, πολλοί ήταν αυτοί, ανάμεσά τους κι εγώ που πιστεύαμε πως δεν θα αργούσε η μέρα που θα τον... φάνε. Πράγμα που έγινε μετά την ήττα με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη. Εκεί, χωρίς Δ.Σ. και με πρωτοβουλία Ανδρέα Δημητρέλου ο Μαύρος μας τελείωσε.
Εδώ έρχομαι να τονίσω ότι οι άνθρωποι που ανέφερα παραπάνω που απάρτιζαν την ομάδα του Θ(ε)ωμά δεν ήταν τυχαίοι. Και την ομάδα μπορούσαν να τρέξουν αλλά και το γήπεδο. Κάτι που πολλοί δεν το ήξεραν. Όπως επίσης, έρχομαι να σας πω ότι πίσω τους υπήρχαν και άλλοι επιχειρηματίες που δεν ήθελαν να φανεί το όνομά τους. Ονόματα που θα έκαναν πάταγο. Δυστυχώς όμως τα μηνύματα είχαν περάσει. Να μην μείνει ο Μαύρος στην προεδρία, να "καεί" (πράγμα που δυστυχώς έγινε) και να τον χρησιμοποιήσουμε για να πουλήσουμε 10.000 διαρκείας. Γιατί όσοι δεν το πιστεύουν ότι τα διαρκείας πουλήθηκαν με τον Μαύρο καλό θα είναι να κοιτάξουν τον καθρέφτη τους.
Με αυτά και με εκείνα, φτάσαμε στο story της Βιντιάδας. Μιας ιστορίας που μας ταλαιπωρεί εδώ και εννιά μήνες. Γιατί περί ταλαιπωρίας πρόκειται όταν το ένα σενάριο διαδέχεται το άλλο. Οι δόσεις ανεβοκατεβαίνουν. Ο Κιθ Χάρις νομίζει ότι το Λονδίνο είναι η Ομόνοια. Ο Δημήτρης Βιντιάδης παίζει στα ρεπορτάζ χάρη στον άνθρωπο που "καθαρίζει" τις "καλλιόπες" στον Αυλώνα, ενώ κατα καιρούς βλέπουμε τα "παρακαλετά" σε Μελισσανίδη, στους πρώην μετόχους του 2004 αλλά που και που το όνομα του Ντέμη Νικολαΐδη ως καβάτζα.
Λυπάμαι που το λέω αλλά αν δεν βρεθεί μία σοβαρή λύση, τότε η ΠΑΕ ΑΕΚ θα καταντήσει όπως το μπάσκετ. Να παίζει σε κατηγορίες που δεν αρμόζουν στην ιστορία της. Και μακάρι να βρεθούν σοβαροί άνθρωποι και πιστοί στρατιώτες της όπως είναι στο μπάσκετ όλο το τιμ, γιατί αν βρεθούν τίποτα "περίεργοι" τότε δεν θα δει άσπρη μέρα αυτή η ομάδα ποτέ!
